Hangi filmdi o,kadın adama şöyle diyordu:sensiz yaşayamam demiyorum.sensiz yaşayabilirim tabi ki.Ama ben bunu yapmak istemiyorum.
Tüm o romantizm ezberlerini bozan,ama aslında tüm gücünüde bu gerçeklikten alan gerçek bir romantizm.
Gerçekten bu hayatta "kim"siz ya da "ne"siz yaşayamayız ki? Dün kalkan o "çok erken gitti" dediğimiz cenazeleri bugün unutmadık mı? Geçen gün "onsuz olmaz" dediklerimiz olmadan yaşamaya alışmadık mı? Bir zamanlar "olmazsa olmaz" dediğimiz ama şimdi pekala onlar olmadan da yaşayabildiğimiz ne çok şey var.Bir anne-baba belki evlat acılarını ölene kadar kalplerinde yaşıyorlar,ama sonuçta hayat onlar içinde bir şekilde devam etmiyor mu?
İnsan evladı olmadan bile yaşayabiliyorsa kim yada ne olmadan yaşayamaz ki?
Burada biraz durup,nefes alıyorum ve düşünüyorum.Evet ,bir şey varki o olmadan yaşanmıyor: Nefesimiz..

Kim bir şiir yazmıştır,sensiz yaşayamam ey nefesim diye
Kim hüzünlü bir şarkı bestelemiştir,senden ayrılamam diye nefesine.
Kimin romanında bir kahraman olmuştur,o bitince romanında biteceği nefes.
Doğru,bunu zaten biliyoruz anlatmaya,türküler söylemeye ne gerek var.
Tıpkı yarın sabah güneşin doğacağı gibi.Bu kış havaların soğuyup,yazın tekrar ısınacağı gibi.

Yer çekimi kanunu gibi.. Ama ben içimde yıllardır benimle yaşayan,benim heyecanıma,hüznüme,acılarıma,sevinçlerime ortak olan;benimle beraber yükselip benimle beraber alçalan;ben ağlarken hıçkırıklara boğulan;ben heyecanlanınca o da hızlanan, ben bunalınca o da daralan,ben lokmamı yutarken,suyumu içerken durup beni bekleyen nefesimi görmezden gelemedim.

Şimdiye kadar onu hep yok saydım.Hiç bir zaman onu kendimden ayırıp,ayrı bir varlık olarak tanıtmadım.Ben deniz bu da benim nefesim demedim.
Kimse beni nefesimden ayrı taktim etmedi.
Kimse onun hatırını sormadı,ben bile.
Kimse ona bir isim koymadı,ben dahil.
Ama hiç birşey için geç değildir.
Şimdi itiraf ediyorum ey nefesim:
Sensiz yaşayamam,yaşamak da istemem.Sen benim vazgeçilmezimsin.İyi ki varsın.İyi ki varedilmeye devam ediyorsun.Yaşadığım sürece seni hep alıp vereceğim.
Ama şunu bil ki seninle alıp veremediğim hiç bir şey yok...!